free portfolio website templates

بین المللی سازی آموزش عالی

بین المللی سازی آموزش عالی: استراتژی ها، راهبردها و تکنیک ها در توسعه ارتباطات علمی عنوان یکی از کتابهای من است که زمستان 1398 در قالب پنج فصل و 395 صفحه توسط انتشارات پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به زینت طبع آراسته شده است. 

درباره این کتاب

در اردیبهشت سال 1394 که به عنوان رایزن علمی ایران در شرق آسیا منصوب شدم، تصمیم گرفتم تمامی موضوعات، مسایل و بحث های مرتبط با آموزش عالی را به صورت روزانه یادداشت و ثبت کنم. به خصوص اینکه مالزی و کشورهای شرق آسیا (به خصوص سنگاپور، ژاپن، چین و ...) از اوایل هزاره جدید آبستن تغییر و تحولات زیادی در حوزه آموزش عالی شده بودند و من چون سابقه حضور چندین ساله در این کشور را داشتم و از نزدیک آنها را مشاهده کره بودم، خیلی برای جالب بود تا بتوانم این تجارب زیسته و درس آموخته ها را به صورت مدون در بیارم و در اختیار مخاطبان آموزش عالی قرار بدهم به خصوص اینکه مطالبه زیادی نیز در مورد آن وجود داشت.
فعالیت سه ساله به عنوان رایزن علمی در منطقه شرق آسیا، به عنوان یک مقام اجرایی نسبتا ارشد در وزارتین علوم، تحققیقات و فناوری و نیز بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مرا از نزدیک با ساختار آموزش عالی ایران، فرایند ها و روندها و مکانیزم های سیاستگذاری و تصمیم گیری نیز آشنا کرد و این سعادت را نصیب من ساخت تا بتوانم به صورت مقایسه ای به مطالعه تفاوت ها (هم در سیاستگذاری، هم در نگرش و هم در اجرا) بپردازم.
کتابی که اکنون چاپ شده، خروجی همین یادداشت ها از محتوای دیدارها، مذاکرات و بحث و بررسی های فراوان با کارشناسان، مقامات و مسئولان آموزش عالی و دانشگاهی هم در ایران و هم در بسیاری از کشورهای منطقه شرق آسیا در ارتباط با "توسعه ارتباطات علمی و بین المللی" است که در سه سطح 1-کلان ملی، 2-دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی و 3-بدنه هیات علمی تنظیم و ارائه شده است.
رویکرد اصلی کتاب "بین المللی سازی در خانه" است. فصل اول به کلیات پرداخته و یک مدل از نظام برنامه ریزی، سیاستگذاری و اجرای بین المللی سازی آموزش عالی ارائه و سپس به صورت مصداقی، چالش های آموزش عالی ایران براساس این مدال بررسی شده است.
سه فصل 2، 3 و 4 حاوی بیش از 60 راهکار کاربردی-اجرایی برای توسعه ارتباطات علمی و بین المللی آموزش عالی ایران است که به ترتیب در سطح کلان (فصل 2)، سطح دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی (فصل 3) و سطح بدنه هیات علمی (فصل 4) ارائه شده است.
فصل پنجم کتاب به طور کامل مطالعه موردی کشور مالزی است که در آن به ارزیابی نظام سیاستگذاری و برنامه ریزی در حوزه آموزش عالی، تجربه دانشگاه های تحقیقاتی در مالزی و مکانیسم جذب دانشجوی خارجی در این کشور پرداخته  است. در این فصل نکات ریزی از دلایل موفقیت مالزی در توسعه و بین المللی سازی آموزش عالی، از نوع نگاه، افق دید، سبک برنامه ریزی و ... گرفته تا مکانیسم های جدید اجرایی و شیوه تعامل با مجموعه ذی نفعان داخلی و خارجی، مطرح شده که می تواند برای مخاطبان جذاب باشد.
این کتاب دو مزیت دارد: 1-عمتدا کاربردی است و تلاش شده تا به صورت صریح و ملموس به اصل موضوع پرداخته و راهکار متناظر با آن را ارایه دهد (دوری از نظریه پردازی محض) و 2-مثال ها و مصداق های بسیار روشن از نقاط ضعف و قوت حکمرانی آموزش عالی ایران در هر سه سطح (کلان، دانشگاهی و بدنه علمی) ارائه می دهد که براساس آن به آسانی می توان پی برد مشکل اصلی در کجاست. به خصوص اینکه این مثال ها و مصداق ها مقایسه ای است و خواننده می تواند به عنوان مثال وضعیت نظام حکمرانی آموزش عالی در سطح کلان، وضعیت دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی و حتی فعالیت بدنه علمی کشور را با سایر مطالعات موردی ارائه شده در این کتاب مقایسه نماید.